به گزارش مهرگیلان /نیکوکاری، تنها بخشیدن پول یا کمک به نیازمندان نیست؛ نیکوکاری یعنی دیدن درد دیگران، لمس کردن رنج‌شان، و تلاش برای مرهم شدن. نیکوکار کسی‌ست که حتی در سکوت، رد مهربانی‌اش را در زندگی دیگران به‌جا می‌گذارد. او منتظر تشکر نیست، زیرا پاداشش را از آرامشی می‌گیرد که در دلش شکل می‌گیرد.

در دنیای امروز که بی‌تفاوتی گاهی عادت شده، نیکوکار بودن یعنی متفاوت بودن؛ یعنی انسان‌بودن در معنای واقعی کلمه. نیکوکاری تنها برای روزهای خاص و مناسبت‌ها نیست، بلکه می‌تواند بخشی از سبک زندگی ما شود. گاهی یک لبخند، یک شنیدن صمیمی، یک همراهی ساده، نیکوکاری است.

ما همه می‌توانیم نیکوکار باشیم، اگر نگاه‌مان را از خود فراتر ببریم. جامعه‌ای که نیکوکار پرورش دهد، جامعه‌ای‌ست زنده، انسانی، و امیدوار. باید از کودکی نیکوکاری را آموخت، نه فقط با گفتن، بلکه با عمل‌کردن. این فرهنگ اگر نهادینه شود، دیگر کسی در این سرزمین تنها نخواهد ماند.

نیکوکار، همیشه در میان ماست؛ شاید بی‌صدا، اما با دلی بزرگ. بیایید از او بیاموزیم.

نویسنده: مهتاب یزدان‌پرست