به گزارش مهرگیلان / آرامش، آن حس ناب و عمیقی است که نه در سکوت مطلق و نه در دوری کامل از دنیا یافت می‌شود، بلکه در توازن درون و بیرون، در درک لحظه‌ی اکنون و در آشتی با خود معنا می‌گیرد.

در دنیای پرسرعت امروز، همه در حال دویدن هستند؛ برای رسیدن، برای پیشرفت، برای موفقیت. اما کمتر کسی از خود می‌پرسد: «کجا می‌روم؟» یا «آیا در این مسیر، آرامشی هم هست؟» دغدغه‌های بی‌پایان، مقایسه‌های بی‌وقفه در شبکه‌های اجتماعی، و فشارهای روزمره، آرامش را به یکی از کمیاب‌ترین دارایی‌های انسان معاصر تبدیل کرده‌اند.

آرامش نه در سکوت کوهستان، نه در صدای امواج دریا، بلکه در گفت‌وگوی صادقانه با خود، در رهایی از کینه‌ها، در قناعت و در سادگی نهفته است. گاهی یک فنجان چای در کنار یک دوست قدیمی، می‌تواند بیشتر از سفر به دورترین کشورها، آرامش به دل بیاورد.

برای داشتن آرامش، باید گاهی ایستاد، نفس عمیق کشید، و به جای بیشتر داشتن، بیشتر بودن را انتخاب کرد.

آرامش، انتخابی است که هر روز باید آن را دوباره و دوباره تمرین کرد.

نویسنده: ترانه محمودی